Lajme KLSH    

Artikujt e fundit per KLSH


Denisa CanametiEdhe pse buxheti për shëndetësinë konsiderohet i pamjaftueshëm për t’i dhënë kësaj të fundit  fytyrën e dëshiruar, drejtuesit nga ana tjetër gjejnë vend aty këtu për të përlyer duart. Në secilin prej raporteve të publikuara ndër vite nga Kontrolli i Lartë i Shtetit, për auditimet e kryera në institucionet shtetërore, shëndetësia zë hapësirën e saj të konsiderueshme.Kështu, në buletinin e katërt statistikor të vitit 2016, përmblidhen rezultatet e të gjitha auditimeve të kryera nga Kontrolli i Lartë i Shtetit gjatë periudhës janar-dhjetor. Në këtë buletin përfshihen: dëmi ekonomik i konstatuar, të ardhurat e munguara, masat disiplinore dhe administrative të rekomanduara, si dhe kallëzimet penale të përcjellë në Prokurori për auditiet e përfunduara. Për periudhën janar-dhjetor 2016, Kontrolli i Lartë i Shtetit ka kryer 154 auditime.Institucionet shëndetësore gjithashtu janë në listën e subjekteve të audituara dhe që rezulton se i kanë shkaktuar buxhetit të shtetit një dëm të konsiderueshëm financiar.Fondi i Sigurimit të Kujdesit Shëndetësor: Dëm ekonomik në vlerën 1,855,227 mijë lekëFondi është i vetmi institucion publik i cili menaxhon dhe zhvillon skemën e sigurimit të detyrueshëm të kujdesit shëndetësor në Shqipëri, duke synuar të sigurojë fleksibilitet në financimin e shërbimeve shëndetësore, transparencë në administrim dhe besueshmëri maksimale të popullatave, në përputhje me politikat kombëtare të kujdesit shëndetësor.Sipas të dhënave të bëra publike nga KLSH, duket se ky institucion jo vetëm që nuk ka menaxhuar dhe siguruar fleksibilitet në financimin e shërbimeve shëndetësore, por ka abuzuar me to. Kështu, rezulton se për shkak të mosllogaritjes së saktë të shërbimeve të (mos) kryera nga koncensionari, si pasojë e financimit të padrejtë të spitaleve private, e rritjes së kostos së paketës së hemodializës etj, ky institucion ka shkaktuar një dëm të konsiderueshëm ekonomik.Fondi është përmendur disa herë si institucioni i goditur më së shumti nga skandale të mëdha në fushën e rimbursimit të barnave (maj 2015).Fondi i Sigurimit të Detyruar të Kujdesit Shëndetësor, ka shkaktuar një dëm ekonomik në vlerën 1, 855, 227 mijë lekë, nga e cila:QSUT: Dëm ekonomik në vlerën 266, 144 mijë lekëQendra Spitalore Universitare “Nënë Tereza” në Tiranë është institucioni shëndetësor më i madh në Shqipëri, duke u klasifikuar si e vetmja qendër shëndetësore terciare shqiptare. Si i tillë, ky institucion përfiton përqindjen më të lartë të buxhetit për shërbim spitalor në Republikën e Shqipërisë.Sipas të dhënave të përditësuara nga Open Data Albania, buxheti i Qendrës Spitalore Universitare “Nënë Tereza” në vitin 2015 ishte 5.4 miliardë lekë, pra 34% e buxhetit total për shërbimin spitalor në Republikën e Shqipërisë. Ky buxhet ka të bëjë me shpenzime për investime, paga, kosto medikamentesh, shërbime, mirëmbajtje, rimbursim ilaçesh, etj.Sipas të dhënave të raportuara nga KLSH, QSUT-ja ka shkaktuar një dëm të konsiderueshëm ekonomik si pasojë e keqmenaxhimit.Qendra Spitalore Universitare “Nënë Tereza”, në vlerën 266, 144 mijë lekë, nga e cila:Ndërkohë, nga ana e saj Ministria e Shëndetësisë gjithashtu raportohet se ka kryer disa shkelje me rezultat dëm në fonde. Pjesë e raportit të KLSH është edhe projekti i shëndetësisë elektronike, ku rezulton se:Projekti: Shëndetësia elektronike në Shqipëri, regjistri mbarëkombëtar  i shëndetësisë elektronike, në vlerën 6, 764 mijë lekë, si pasojë e kryerjes së tre pagesave nga ana e MF për tarifën e angazhimit, shumë e cila ka rritur koston e projektit si pasojë e mosimplementimit të tij brenda afatit, duke sjellë efekt negativ.

Qendra Spitalore Nënë Tereza do të kalojë në menaxhim të një ekipi ndërkombëtar. Ekipi sipas njoftimit për tender që ka bërë Ministria e Shëndetësisë do të japë konsulencë për menaxhimin e Qendrës Spitalore dhe financohet nga fondet të Bankës Botërore.Qeveria e Shqipërisë ka marrë financime nga Banka Botërore për kostot në shëndetësi dhe synon të aplikojë një pjesë te të ardhurave për shërbimet e konsulencës.Sipas ftesës për tender ekspertët e huaj do të ndihmojnë për përmirësimin e efikasitetit, efektivitetit dhe përgjegjshmërisë në QSUT, dhe për pasojë ndikojnë në rritje të cilësisë së shërbimit dhe kujdesit shëndetësor.Ekipi i huaj do të japë konsulencë për projektimin, zhvillimin dhe zbatimin e një menaxhimi të ri të automatizuar në spital.Sipas ministrisë së Shëndetësisë udhëheqës i Ekipit duhet të jetë një mjek me diplomë master në shëndetin publik, ose në menaxhim spitalesh dhe të ketë mbi 12 vite përvojë punë. Kërkohen rreth 8 specialistë në fushën e mjekësisë dhe menaxhimit spitalor, IT-se, farmaceutikes, etj. në mënyrë që bashkërisht ata të formojnë ekipin menaxhues në QSTU-të.Përzgjedhja dhe punësimi i Konsulentëve nga duke marrë në konsideratë shmangien e konfliktit të interesit, standard ky i vëne nga Banka Botërore.Konsulenti duhet të jetë një firmë ndërkombëtare. Metoda e përzgjedhjes do të aplikohet duke marrë në konsideratë koston dhe standardet e cilësisë.Kontrata e menaxhimit pritet të zgjasë 2 vite dhe e projektuar për të filluar në maj të këtij viti.Kontrolli i Lartë i Shtetit me herët vitin e kaluar njoftoi se nga auditimi i administrimit të barnave në QSUT gjeti një listë shumë të madhe barnash të skaduara në depot farmaceutike.Kontrolli i Lartë i Shtetit gjatë një inspektimit në QSUT vitin e kaluar gjeti se vetëm për vitin 2014 kishin skaduar 146.863 medikamente në vlerë 38,203,099 lekë, me arsyen se të gjitha këto barna janë blerë në sasi të konsiderueshme dhe që nuk kanë arritur të përdoren, pavarësisht se afati i përdorim ka qenë relativisht nga 1-2 vjet.Kjo gjendje, sipas KLSH rëndohet më tepër kur konstatohet që donacionet nuk arrijnë të përdoren brenda afatit të tyre të përdorimit, dhe për këto dy vjet barnat e skaduara nga donacionet paraqiten në sasinë 234,405 medikamente në vlerën 124,339,026 lekë.Kjo situatë tregon se ka një mungesë planifikimi bazuar mbi nevoja reale për medikamente, lidhur me sasinë që është e nevojshme për të mbuluar trajtimin e të sëmurëve të cilët trajtohen në QSUT.Në fund të kontrollit KLSH i ka kërkuar QSUT të marrë masat e nevojshme për ristrukturimin e sistemit të administrimit dhe qarkullimit elektronik të medikamenteve brenda një kohe të arsyeshme, me qëllim identifikimin e plotë të rrugës që ato ndjekin për të arritur deri te pacienti, përdorimin me efektivitet të këtij sistemi dhe zvogëlimin e abuzimeve dhe neglizhencave gjatë përdorimit të tyre.Burimi: Monitor

Pas një raporti kritik të Kontrollit të Lartë të Shtetit për vendimin e debatuar të rritjes së çcmimit të biletës së transportit urban nga 30 në 40 lekë, Bashkia e Tiranës deklaroi se në fakt, rritja e çmimit nuk qe një “indeksim”, siç është shprehur më parë, por një “masë e marrë në kushtet e emergjencës” pas presionit të operatorëve.Bashkia e Tiranës pranoi pas pyetjeve të BIRN se konkluzionet e një raporti kritik të Kontrollit të Lartë të Shtetit mbi vendimin për rritjen e çmimit të bilietës së transportit urban, qëndrojnë se dhe në të vërtetë, rritja e çmimit nuk qe indeksim, por thjeshtë një rritje e ndërmarrë për të kënaqur operatorët privatë të transportit publik.Këshilli Bashkiak i Tiranës miratoi më 30 dhjetor 2015, në kushtet e mungesës së transparencës, pa e publikuar më parë projektvendimin dhe pa konsultim publik, rritjen e çmimit të biletës së transportit urban nga 30 në 40 lekë.Një vit më vonë, një raport auditimi nga Kontrolli i Lartë i Shtetit doli në konkluzionin se vendimi i Këshillit Bashkiak të Tiranës nuk bazohej në rregullat që mbikëqyrin “indeksimin e çmimit” të transportit urban dhe se vendimi qe në dëm të interesave të qytetarëve dhe si i tillë, rritja e çmimit duhet të anulohet.Pas pyetjeve të dërguara nga BIRN në lidhje me raportin e KLSH, bashkia doli me një variant të ri, duke pranuar se çmimi është rritur pasi ka rënë viktimë e kërcënimeve për grevë të operatorëve të transportit urban në Tiranë. Bashkia pranoi gjithashtu se formula e përcaktuar në rregullimin e indeksimit të çmimit nuk është zbatuar, siç është vërejtur edhe nga raporti i KLSH-së.Indeksimi i çmimit nënkupton rritjen e një çmimi të kontrolluar nga autoritetet sipas normës së inflacionit zyrtar të matur nga Instituti i Statistikave. Rritja e çmimit të biletës së transportit urban nga 30 në 40 lekë, e cila nënkupton rritjen e çmimit me 33 për qind, në fakt qe shumë më e lartë se sa rritja e inflacionit nga viti 2008 deri në vitin 2015.“Vendimi është marrë në kushtet e emergjencës nga ana e Këshillit Bashkiak, për shkak se ekzistonte mundësia e paralizimit të shërbimit nga ana e operatorëve që deklaronin pamundësinë e vazhdimit të tij,” tha Drejtori i Punëve Publike Taulant Tusha nëpërmjet një përgjigje me shkrim.Bashkia pranon që vendimi i Këshillit Bashkiak përcakton dhe formulën që bashkia duhet të përdorte për indeksimin e çmimit të biletës, po nuk thotë nëse kjo formulë është përdorur gjatë rritjes së çmimit me 33 % në fillim të vitit 2015.Sipas raporit të auditimit të KLSH-së, kjo formulë indeksimi nuk është përdorur nga bashkia në vendimin nr.66 ë Këshillit Bashkiak, pasi ajo nuk e justifikonte rritjen e çmimit me 33 %.“Kur i kërkuam DTTRr përllogaritjen e saktë të formulës së prezantuar në relacionin e VKB nr.66 datë 30.12.2015, morëm përgjigjen finale se nuk është marrë në konsideratë as norma e inflacionit e deklaruar zyrtarisht e as një formulë paraprake,” shkruan KLSH në raport.“DTTRr konfirmon se kjo rritje çmimi prej 33% është bërë në masa emergjence. Për pasojë, rritja e çmimit të biletës së urbanit në linjat qytetëse është e pabazuar në relacionin bashkangjitur VBK nr 66 datë 30.12.2015,” shton KLSH.Sipas KLSH-së vendimi i bashkisë Tiranë ishte jo vetëm i gabuar por edhe në dëm të interesi publik.“Duke qenë se transporti urban përdoret nga masa e popullsisë dhe përdoruesit e këtij shërbimi përbëjnë afërsisht 36% të popullsisë, impakti që ka një rritje çmimi prej 33% e pabazuar në normën zyrtare të inflacionit dhe e pabazuar në asnjë formulë ekonomike, ndryshe nga çfarë shprehet VKB nr 66 datë 30.12.2015, është një vendim i gabuar dhe prek në mënyrë të drejtpërdrejtë interes publike të qytetarëve,” shkruhet në raport.KLSH i kërkoi Bashkisë së Tiranës marrjen e masave të menjëhershme të përcaktimit të çmimit të biletës në bazë të një formule të saktë ekonomike, e deri në përmbushjen e këtij detyrimi pezullimin e vendimit të rritjes së çmimit të biletës për transportin publik.Operatorët pa kontrollAktualisht shërbimi i transportit publik në Bashkinë Tiranë ofrohet nga pesë kompani, të cilat njëkohësisht merren me aktivitete të tjera tregtare jashtë transportit publik të Tiranës.Shërbimi i transportit publik u kaloi kompanive private në vitet 2002-2003 dhe sipas Bashkisë në vitin 2014 ky shërbim ka pasur 72.5 milionë pasagjerë.KLSH shkruan se ky shërbim rregullohet sipas urdhëresave të Kryebashkiakut dhe një kontrate tip mes Bashkisë Tiranë dhe operatorëve. Këto janë të vetmet akte administrative për sistemin e kontrollit, të vlerësimit të performancës së operatorëve dhe mbajtjen nën kontroll të cilësisë së shërbimit të ofruar për qytetarët e Tiranës. KLSH-ë ka zbuluar se Urdhëresa dhe Kontrata nuk është miratuar nga Bashkia e Tiranës e për pasojë detyrimet për të cilat duhet të përgjigjën operatorët e linjave të transportit qytetës nuk janë të matshme.“Një pjesë e mirë e përgjegjësive të operatorëve që përmendën në kontratën e bashkëpunimit, citojnë këtë Urdhëresë të pa miratuar ende për detaje specifike. Në këto kushte, kontrata nuk është një mjet administrativ i vlefshëm për të siguruar efektivitetin e shërbimit të transportit urban qytetës,” thuhet në raport.Mungesa e Urdhëresës e cila parashikon sistemin e pikëzimit bën që edhe masat ndëshkuese të përmendura nga Urdhëresën e Kryetarit të Bashkisë Tiranë më nr. prot 774, të jenë të pavlefshme.Në raport konstatohet se sistemi i pikëzimit që parashikohet në Urdhëresë, tek i cili mbështetet edhe kushti për një shërbim të vazhdueshëm dhe me cilësi, nuk ekziston. Për pasojë edhe ky kusht i vendosur në Urdhëresën me nr. prot 774 nuk është i vlefshëm. Operatorët nuk kanë asnjë arsye për t’iu trembur heqjes së licencës në rast se cenohet cilësia e kërkuar e shërbimit.E pyetur nga BIRN, drejtori Tusha fajësoi administratën paraardhëse duke u shprehur se Urdhëresa në fjalë ishte miratuar nga bashkia në shtator 2016.“Nuk jemi ne gjende të shpjegojmë pse administrata e mëparshme nuk e ka formësuar këtë urdhëresë por në muajin shtator 2016 është miratuar urdhëresa për “monitorimin inspektimin raportimin dhe vlerësimin e performancës së shërbimit publik në transportin qytetas të udhëtarëve dhe zbatimin e masave për shkeljen e kontratës së transportit qytetas,” tha ai. / Lindita Çela | BIRN | Tiranë

Raporti i KLSH: Me shfrytëzimin e naftës në Shqipëri është bërë masakër. Marrëveshjet koncesionare sjellin të ardhura minimale në buxhet e punësim për shkak se kompanitë shfrytëzuese vijojnë të deklarojnë humbje.Kontrolli i Lartë i Shtetit ka përfunduar auditimin e performancës për “Procedurat dhe rezultatet e marrëveshjeve hidrokarbure në Shqipëri”. Në një material voluminoz prej 153 faqesh, KLSH konstaton se ndikimi në ekonomi i shfrytëzimit të pasurive nëntokësore ka qenë minimal, si për sa i përket efektit në punësim dhe të ardhurave në buxhet. Grupi i auditimit vëren se, ndonëse ka prirje të rritet përqindja e të ardhurave në buxhetin e shtetit nga viti në vit, kjo përqindje vazhdon të mbetet e ulët prej 2,18% mesatarisht në periudhën 2010-2014, në kushtet që rezervat e provuara dhe të mundshme të naftës në Shqipëri llogariten në 277 milionë fuçi dhe zona naftëmbajtëse Patos-Marinzë-Kolonjë njihet si zona naftëmbajtëse më e madhe në Europën Kontinentale. Nga kjo rezulton se përqindja e të ardhurave nga sektori i naftës dhe gazit ka të ardhura në rritje nga viti 2010 (1,1%) në vitin 2014 (2,7%), pavarësisht se niveli më i lartë është arritur në vitin 2013 prej 3%. KLSH vlerëson gjithashtu se sektori i industrisë nxjerrëse duhet të jetë një nga fushat e punësimit për zona të caktuara, ndonëse në vitin 2014, ato zinin më pak se 1% të punonjësve gjithsej të regjistruar.Marrëveshjet hidrokarbureQë nga viti 2004 janë nënshkruar 16 marrëveshje gjithsej për zhvillimin dhe prodhimin e hidrokarbureve në tokë 12 (on shore), nga të cilat vetëm pesë prej tyre janë në fazë prodhimi: Bankers, Transatlantic, Transoil, Sherwood dhe Phoenix. Sipas të dhënave të MEI-t, prodhimi i naftës bruto në vitin 2015 nga kompanitë hidrokarbure në masën 92% i përket kompanisë Bankers Petroleum për vendburimin e Patos-Marinzës (degë e së cilës është dhe Sherwood), Transatlantic 5.2%, Transoil 2.2% etj. Marrëveshjet hidrokarbure janë të tipit “me ndarje prodhimi”, e cila parashikon mbulimin e kostove të kontratës nga hidrokarburet e prodhuara dhe ndarjen midis shtetit dhe kontraktorit të sasisë të hidrokarbureve të mbetura pas mbulimit të këtyre kostove, në përputhje me një shkallë ose formulë të përcaktuar në marrëveshjen e hidrokarbureve. Fakti që nxjerrja e naftës nga nëntoka më e pasur në Shqipëri dhe më gjerë, rezulton se akoma edhe pas 12 vitesh nuk ka arritur të mbulojë kostot përkatëse, dhe për pasojë shteti shqiptar përfiton diçka më pak se 2% të vlerës së prodhimit të deritanishëm, në një kohë që prodhimi është rritur ndjeshëm dhe nuk konstatohen prirje për të arritur 50% të fitimit, tregon jo vetëm për mangësi të përgatitjes dhe zbatimit nga ana e kontraktorit të planeve të zhvillimit për periudhën 25-vjeçare të zhvillimit dhe prodhimit (tashmë kanë kaluar më shumë se 10 vjet), të përputhjes së planeve dhe buxheteve vjetore me planet e zhvillimit, por edhe për performancë të dobët inspektuese, monitoruese, kontrolluese dhe audituese të enteve publike përgjegjëse. Paaftësia për shfrytëzimKLSH thekson se përgjithësisht, zhvillimi i sektorit hidrokarbur nëpërmjet dhënies së vendburimeve nëpërmjet marrëveshjeve hidrokarbure është karakteristikë e vendeve ekonomikisht të varfra, me institucione të dobëta dhe me një bazë ligjore të pazhvilluar mirë, duke mundësuar ofrimin e kapitalit të huaj financiar, njerëzor, teknik dhe të përvojës në fushën e kërkimit, zhvillimit dhe prodhimit të naftës dhe gazit. Në këtë mënyrë, vendet që disponojnë rezerva natyrore të provuara të naftës nëpërmjet këtyre marrëveshjeve synojnë zgjerimin e fushave të kërkimit dhe rritjen e forcës zbuluese, përmirësimin e prodhimit nga puset ekzistuese, si dhe përdorimin e një teknologjie bashkëkohore të industrisë nxjerrëse hidrokarbure për të rritur prodhimin në një shfrytëzim racional të pasurisë nëntokësore, duke ruajtur dhe duke mbrojtur mjedisin. Kontributi i sektorit të naftës dhe gazit në PBB është analizuar së bashku me atë minerar në kuadrin e industrisë nxjerrëse, jo vetëm për shkak se është vështirë të gjenden dhe të llogariten të dhëna të detajuara, por se sektori hidrokarbur në përgjithësi përbën mbi 80% në strukturën e kësaj industrie, duke qenë përcaktues në vlerën e saj në PBB. Sipas të dhënave konstatohet se nafta dhe gazi e kanë rritur me oscilacione të konsiderueshme vlerën në PBB, e rezultuar kjo nga shqyrtimi i periudhës 2008-2014. Niveli më i ulët prej 2% konstatohet në vitin 2009 dhe më i larti prej 5.6% në vitin 2012.Nafta si pasuriShqipëria cilësohet si një nga shtetet më të pasura të Europës në rezerva hidrokarbure. Shfrytëzimi i naftës këtu te ne ka nisur që në fillimet e shekullit të 20-të dhe pika kulminante e shfrytëzimit arriti në vitet ‘70 të shekullit të kaluar, ku prodhimi i naftës bruto arriti nivelin 2,5 milionë tonë naftë në vit (vetëm vendburimi i Gorisht-Koculit prodhoi mbi 1 milion ton naftë për atë vit). Shqipëria vlerësohet të ketë rezerva relativisht të larta të naftës, që arrijnë deri në 400 milionë tonë, por kjo mbetet ende e pakonfirmuar, për shkak të investimeve të larta që kërkohen për kërkim. Sipas AKBN është e njohur se 40 milionë tonë janë të pashfrytëzuar, ndërsa 50 milionë tonë janë tashmë të shfrytëzuar. Patos-Marinza është zona kryesore e naftës në Shqipëri dhe më e madhja në tokë në Europë, me një sipërfaqe prej rreth 17,8 mijë hektarësh dhe rezervat e saj të provuara janë rreth 5,4 miliardë fuçi naftë. Nafta bruto e Patos-Marinzës shitet me një zbritje prej rreth 50-60% ndaj naftës referencë europiane brent, për shkak të natyrës së saj të rëndë. Industria naftënxjerrëse në Shqipëri, pra prodhimi i naftës bruto ose të papërpunuar, zë një vend të rëndësishëm në totalin e energjisë së prodhuar nga burimet primare. Për vitet 2013 dhe 2014, sipas publikimeve të nismës dhe standardit ndërkombëtar EITI, nafta e papërpunuar përbënte burimin kryesor të energjisë së prodhuar në Shqipëri, duke përfaqësuar 67,7% të burimeve primare të energjisë së prodhuar në vitin 2014 dhe 59,1% në vitin 2013, po kështu për vitin 2014 nafta bruto ka vazhduar të eksportohet në masën 92%. Prodhimi i naftës bruto (ose të papërpunuar) në vendin tonë kryhet nga kompanitë me të cilat janë lidhur MH dhe një pjesë e vogël, krahasuar me totalin, nga kompania publike Albpetrol sh.a., ku sipas publikimeve të kësaj të fundit, prodhimi i naftës nga kompanitë paraqitet 1.211.837,7 tonë të prodhuar nga Bankers Petroleum Albania Ltd, 81.227,64 tonë nga Stream Oil, 24.618,8 tonë nga Transoil Group, 188,22 tonë nga Sherwood dhe 5.072 tonë Phoenix. Pra, nga sa më sipër, peshën më të madhe për prodhimin e naftës bruto nga nëntoka shqiptare e zënë kompanitë me të cilat janë lidhur marrëveshjet hidrokarbure dhe kryesisht Bankers Petroleum Albania Ltd.RekomandimetKontrolli i Lartë i Shtetit në përfundim të auditimit të performancës në sektorin e nxjerrjes së naftës ka rekomanduar që “Ministria e Energjisë dhe Industrisë të propozojë miratimin e marrëveshjeve të hidrokarbureve në Kuvendin e Shqipërisë, me qëllim sigurimin e një modeli dhe treguesve të tyre me mbështetje sa më të gjerë, si dhe të shmangë mbylljen e ciklit të vendimmarrjes brenda qeverisë, kjo për shkak dhe të kohëzgjatjes me periudha që tejkalojnë mandatin e një qeverie”. Tri rekomandimet e lëna për t’u zbatuar brenda muajve të parë të 2017-s janë: Ministria e Energjisë dhe Industrisë të marrë masat e nevojshme për të hartuar dhe propozuar një Ligj të ri për Hidrokarburet; së dyti, Ministria e Energjisë dhe Industrisë të propozojë miratimin e marrëveshjeve të hidrokarbureve në Kuvendin e Shqipërisë, me qëllim sigurimin e një modeli dhe treguesve të tyre me mbështetje sa më të gjerë; dhe së treti, brenda tremujorit të parë të 2017-s, Ministria e Energjisë dhe Industrisë të marrë masat e nevojshme për të përfunduar rregulloren “Për aktivitetet e kërkimit dhe prodhimit të hidrokarbureve në Shqipëri”, për të mbështetur dhe siguruar rolin rregullator dhe kontrollues të shtetit nëpërmjet organeve, strukturave dhe institucioneve, në përputhje me direktivat e BE.  Historia e shfrytëzimit të naftës në ShqipëriShqipëria është një vend i pasur me naftë. Nxjerrja e naftës bruto ka nisur që në kohën e Zogut, por shfrytëzimi më i madh i kësaj pasurie është bërë gjatë viteve të komunizmit. Prodhimi ka njohur luhatje të mëdha, që me nivelin më të lartë prej 2 milionë e 250 mijë tonë në vitin 1974 e deri në 316 mijë tonë që janë nxjerrë gjatë vitit 2000, kur dhe është regjistruar shfrytëzimi më i ulët. Koncesioni i parë për kërkimin e naftës dhe të gazit në Shqipëri i është dhënë një shoqërie italiane (SIMSA- Societa Italiana Miniere di Selenica Albania), prej marsit të vitit 1925 për rajonet e Penkovës dhe Drashovicës në Vlorë. Më pas naftën shqiptare e ka shfrytëzuar një tjetër kompani italiane AIPA, e cila për përpunimin e saj ndërtoi edhe një rafineri në Bari. Në vitet e komunizmit si në të gjithë ekonominë edhe sektori i naftës u shtetëzua. Shfrytëzimi arriti rekorde në mesin e viteve ’70, ndërkohë që në vend ishin ndërtuar edhe tri rafineri, njëra prej të cilave, ajo e Ballshit është ende në shfrytëzim. Pas viteve ‘90, kur dhe nisi liberalizimi i ekonomisë, shumë kompani të huaja shfaqën interes për naftën në Shqipëri. Ata morën me koncesion fushat naftëmbajtëse të administruara në emër të shtetit nga kompania Albpetrol. Kështu marrëveshjet hidrokarbure në vendin tonë fillojnë me marrëveshjen “Për kërkimin, zhvillimin dhe prodhimin e hidrokarbureve”, midis DPNG-së dhe Deminex Albanian Petroleum GMBH e ÖMV, me VKM nr. 152, datë 20.4.1991, e pasuar dhe me katër të tjera po në vitin 1991. Në korrik 1993, nënshkruhet marrëveshja koncesionare me ndarje prodhimi për vendburimin e Patos-Marinzës me kompaninë “Saxon International Energy” Ltd, por marrëveshja ka hyrë në fuqi në vitin 2004 pasi u ble nga kompania “Bankers Petroleum Albania”. Më pas që prej vitit 2004 janë nënshkruar 16 marrëveshje gjithsej për zhvillimin dhe prodhimin e hidrokarbureve në tokë, nga të cilat vetëm pesë prej tyre janë në fazë prodhimi: Bankers, Transatlantic, Transoil, Sherwood dhe Phoenix. Që nga ai vit, nxjerrja e naftës bruto ka ardhur në rritje, deri në nivelin më të lartë prej 1.37 milionë tonë të regjistruar në vitin 2014. Dhënia me koncesion e shfrytëzimit të nëntokës për naftë ka bërë që edhe pesha të kalojë nga shfrytëzimi publik tek ai privat. Në 2003, kompania shtetërore Albpetrol nxirrte 90 për qind të naftës bruto. Në 2015 kjo kompani ka nxjerrë vetëm 3 për qind të sasisë së naftës, ndërkohë që sipas të dhënave të MEI-t, nga 97 për qind të naftës së nxjerrë nga koncesionarët privatë 92 për qind i përket kompanisë Bankers Petroleum për vendburimin e Patos-Marinzës, Transatlantic me 5.2 për qind dhe Transoil me vetëm 2.2 për qind.